تنها با آنی
همه چیز عوض می شود
در لحظه باید زیست
با تک تک نفس ها
هر نفسی که از دست رود
نفس بعدی در تکاپو است
به جمله ای
یادی
اشارتی
همه چیز رنگ می بازد
هرچه حس خوب متبلور بود
آب می شود
همه دلتنگی ها
تلی می سازند
به شکوه دیروزها
و باید به بالا نگریست!!!
هر لحظه پلی است
میان قبل و بعد
از پل می گذریم
ناچار به جلو باید نگریست !!!
به کجا نگریستن هنر ماست
آری
چگونه نگریستن هنر ماست
می توان بر گذشته حسرت خورد
خموش
می توان در رویای آینده زیست
مسدود
تو همیشه روی پلی
سقوط از بلندای بودن تو را فریاد می کشد
گریزی نیست
پل به پیش می رود
می توانی بمانی یا بازگردی
بخوابی یا با خیال همرا شوی
پل به پیش می رود
و ذرات بیشتری از تو را در برمی گیرد
پل می تواند مبدا پرواز باشد
شکوه بلندی را متبلور سازد
راه رسیدن باشد
شوق سفر و شور رفتن باشد
اگر هنوز زنده ایم
شاید
شاید
دلیلش این است که
به جایی که باید نرسیده ایم
و
به مرگ فکر می کنم
چون
هنوز زنده ام.
تیک تاک قلبم را می شنوم
۰
۰
پرنده کوچک غریبانه می خواند گاه گاهی
یک آواز غم آلود تکراری
۰
۰
چو اینک
۰
۰
نمی گویمت چه!!!
نگاه گفت : غمش را
چشم گفت : سکوتش را
دلواپسی فردا
یا امروز
چه فرق می کند
- جز آنچه زاده خود ماست چی می تواند در رسد؟؟؟-
احمقانه است
نمی گویمت چرا!!!
خدایی گر داری
اگر هست
غیر لبخند کفر است
نمی گویمت چرا!!!
گر همیشه
همه جا هست
غیر لبخند کفر است
گر ازآن اویی
واو در تو
غیر لبخند کفر است
گر مرا می نگرد همیشه
گر هر آنچه هست آفریده اوست
غیر لبخند کفر است
غیر بودنش
خالی و متروک می سازد مرا
از مهمان چه توقع است؟؟؟
گفته ام
بارها
روزگارم دفتری است
وصف جستجویش
«گر به یاد من باشید به یاد شمایم ... بقره ۱۵۲ )
اگر لبخند نزنی ....