در هیچ هنگامه ای
شادی به تمامی نیست ؛
همیشه هست،
بین تن هامان
فاصله ای
بین دست هامان
مانعی
و در میا نمان
دلتنگی.
همیشه هست ،
امید
در ژرفای چشمانت
لبخند .
همراه لبخندت
لطف.
.
بر زبان هامان مهر زده ایم
اما با نگاه مان چه کنیم؟
بر دل هامان سد بسته ایم
ولی چشم هامان
ورای سدها به بازی نشسته اند.
شکوه خاموشی
بازیچه ای است میان چشم های من و تو ،
چشم راز را
با هر لبخند
در هر برخورد نگاه
بی محابا
فریاد می کشد.
خاموشی فضیلتی است
که به فراموشی سپرده می شود ،
وقتی می خندیم
فریاد چشم ها
سکوت لب ها را
بی صدا
چون قلعه ای گلی
در ساحلی شنی
با موجی کفی
محو می کند.
خاموشی انکاری است
که به فراموشی سپرده می شود .
وقتی می خندیم
چشم
راز را
با هر لبخند
در هر برخورد نگاه
بی محابا
فریاد می کشد.
گاهی حرف زدن سخت ترین کار دنیاست!!!
... : لازم است چیزی بگویم.
سقراط : صبر کن.
آیا میدانی آنچه که میگویی حقیقت دارد؟
آری .
آیا گفته تو برایم خوب است؟
شاید.. !
آیا آنچه می خواهی بگویی برای من مفید است؟
شاید..!
گفتن یا لب بستن؟
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است.*
همیشه در سکوت بهترین موهبت ها تقدیم می شوند .
به مثابه یک فضای ژرف فرزانگی.
ولی نیاز به گفتن شعله می کشد
نیاز به کشف شدن.
نیاز به حضور داشتن.
...
سخن گفتن یک نیاز است؟؟؟
شنیده شدن یک نیاز است. !
شنیدن یک نیاز است. !
« حقیقت آدم ها آنی نیست که آشکار می کنند بلکه آن است که از آشکارکردنش عاجزند
بنابراین برای شناخت به آنچه گفته می شود گوش ندهید!!!
بلکه به آنچه ناگفته می گذارند گوش بسپارید.»
(جبران خلیل جبران)
گفتن یا لب فروبستن؟؟؟
*« خواسته های جانکاه و دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند
رویاهایش را آسمان پرستاره نادیده می گیرد
هر دانه ای برفی به اشکی نریخته می ماند
سکوت مطلق
- که به ندرت برای خودمان فراهم می سازیمش-
سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق های نهان
شگفتی های بر زبان نآمده
و جراحت های دیده نشده
و در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من »
( مارگوت بیگل)
سخن گفتن یا شنیده شدن؟؟؟
« حرفهایی است برای گفتن و حرف هایی برای نگفتن،
که هرگز سر به ابتذال گفتن فرو نمی آورند .
و سرماییه ماورایی هر کس، به اندازه حرف های ناگفته اوست ... دکتر علی شریعتی »